کم نوشت

کسی سر نزده بود.انگار وقتی خودم نمیام کسی هم نمیاد.همه منتظر اینن صاحب خونه ای باشه تا به خونه اش سر بزنن.نه کسی سر زد نه کسی سر زده اومد.صاحب خونه هم که نبود پس هیچی به هیچی.
زندگی خوبه.سرشار از خوشیها و ناخوشیها که ذات اون رو می سازه.از خوشی ها لذت میبرم و با ناخوشیها میسازم.
عشق را در پستوی خانه نهان نخواهم کرد از ترس صدای کوبه این در.
کم مینویسم که زودتر بیام.بدرود تا درودی دگر باره .